Todi
Dat ons bezoek aan Todi heel bijzonder zou worden, stond voor ons, schrijvers, al vast. Toen we namelijk zondag, vroeg in de avond, door een schitterend landschap op weg waren naar Todi, onstond door het buiige karakter van het weer een prachtige regenboog. Tussen de majestueuze cumuluswolken koepelde de regenboog over het dal van de Tiber en het leek alsof de boog rustte op een -op dat moment helder in het zonnetje gezette- heuveltop met daarop een prachtig middeleeuws stadje: Todi!
De sfeer in de bus werd nog verhoogd doordat Cor een bandje met het Stabat Mater van Fra' Jacopone (Jacopo Benedetti) in een compositie van Pergolesi ten gehore liet brengen. En terwijl we zo zintuiglijk zaten te genotteren, vertelde Cor het droeve levensverhaal van Jacopone da Todi.
 |
|
Na een te korte nacht in een goed hotel met een smakelijke ontbijttafel rijdt de bus ons maandagochtend scherp om 08.00 uur naar een parkeerplaats buiten de twee dikke oude vestingmuren van het stadje en we gaan per kabelbaan terug naar het centrum van Todi: het Piazza del Popolo.
Todi werd al vóór de 5e eeuw v.Chr. door de Etrusken gesticht onder de naam Tular; volgens een legende wees een arend deze vestingplaats aan. Daarna werd het een Romeinse vestingstad. |
De eerste cirkel stadsmuren werd gebouwd door de Etrusken en Romeinen; in de middeleeuwen werd de tweede ring gebouwd toen de stad uit zijn voegen barstte.
Het middeleeuwse centrum Piazza del Popolo ademt een aparte en werkelijk onweerstaanbare sfeer uit. Het vierkante plein is omsloten door de twaalfde-eeuwse kathedraal of Dom van Todi, het Palazzo dei Priori (14e eeuw), het Palazzo del Popolo en het Palazzo del Capitano (beide uit de 13e eeuw). Tussen de schitterende façaden van deze oude gebouwen door leveren vergezichten als vanuit een arendsnest een ademloos schouwspel.
Wij vielen voor Todi: hiér komen we zeker terug!
Na een bezoek aan de Dom gingen we op weg naar de kerk San Fortunato, waar Todi's beroemde zoon Fra' Jacopone ligt -en uiteraard voerde deze weg ons langs de Piazza Jacopone met een standbeeld van de franciscaner mysticus.
Cor had ons al gewaarschuwd dat op maandagochtend de kerk niet open was voor publiek, maar hij kon niet laten een laatste poging te wagen om tóch met ons binnen te komen. Tvergeefs, ondanks de inzet van Cor z'n charmes!
Vanuit het nabijgelegen park hadden we een prachtig uitzicht over het Umbrische land en keken we neer op ons volgende doel: de kerk van Santa Maria della Consolazione, die op een plateau in het landschap even buiten de muren van Todi staat. Deze geheel volgens renaissanceprincipes ontworpen centraalbouw is één van de belangrijkste renaissancebouwwerken van Umbrië. De bouw duurde van 1504 tot 1617 en het ontwerp wordt toegeschreven aan de grote bouwmeester Bramante.
|
|
 |
De kerk is gebouwd in de vorm van een Grieks kruis met een geweldige koepel in het midden. Van buiten lijkt de kerk op het eerste gezicht geheel symmetrisch; echter, een nadere beschouwing doet je verschillen opmerken.
Het interieur is heel licht, hoog en wijds. Dit wordt bereikt door een eenvoudige doch majestueuze architectuur. In tegenstelling tot de directe maar stralende eenvoud is het altaar: zéér barok.
We nemen afscheid van Todi aan welke stad wij ons hart hebben verpand en gaan op weg naar Spoleto.
Connie en Kees Rameau
|
