We trekken iets luchtigers aan, want het is warm en dan gaan we op pad. We komen bij een kerk, de Santi Quattro Coronati, we betreden het atrium en dan de voorhof. Cor gaat een sleutel ophalen bij een non die achter een luikje verborgen zit en dan kunnen wij de Silvesterkapel bekijken. Aan de muur zien we fresco's waarop Constantijn staat afgebeeld met pukkels op het hoofd. Men zei dat hij zou genezen als hij ging baden in het bloed van 3000 kleine kinderen.

Maar dan krijgt hij een droom waarin Petrus en Paulus verschijnen. Bisschop Silvester verklaart wie dat zijn en haalt hem over tot het christelijk geloof. Zodra hij gedoopt werd, verdwenen de pukkels. Constantijn was eerst in twijfel of hij het joodse geloof of het christendom zou kiezen. Hij koos voor het christendom, want dat gelooft in opstanding, terwijl het woord van de rabbi dodelijk is. De bisschop bewees dat door middel van een stier. Toen men het woord "Jaweh" in 't oor van de stier fluisterde, viel hij dood neer, maar toen de bisschop het woord "Jezus" in zijn oor fluisterde, stond het beest meteen op.

We zien ook de moeder van Constantijn, keizerin Helena. Ze vindt drie kruisen op Golgotha en weet niet aan welk kruis Jezus is gekruisigd. Dan komt er een begrafenis voorbij, bij twee kruisen gebeurt er niets, maar als de stoet het derde kruis passeert, wordt de dode levend. Dan weet Helena welk kruis het goede is en neemt het mee.

We verlaten de Silvesterkapel en gaan naar het Sancta Sanctorum. We zien de Heilige Trap, de Scala Santa, waarop enkele gelovigen op de knieën naar boven gaan. Jezus zou via deze trap het huis van Pilatus zijn binnengegaan. We nemen de linkertrap en via een oude deur (nog uit de keizertijd) met oud slot betreden we het Sancta Sanctorum, waar Quinten (uit de "Ontdekking van de hemel" van Mulisch) de stenen tafelen zou weghalen. De kapel dateert uit de 6e eeuw. Later zal paus Nicolaas III hem in 1277 laten vernieuwen. Hij wil de duurste en mooiste relieken, zoals de hoofden van Petrus en Paulus (met het vlees er nog aan), de moedermelk van Maria, de sandalen van Christus en het hoofd van Agnes. Deze zijn opgeborgen in een kist. Er is een ikoon die niet door mensenhanden is gemaakt, door Petrus begonnen en door engelen afgemaakt (6e of 8e eeuw). Vroeger werd deze ikoon op 14 augustus rondgedragen.

We bekijken de spreuk: Non est in toto sanctior orbe locus: in de hele wereld is er geen heiliger plaats. Fresco's van Petrus en Paulus; zij overhandigen de kapel aan Christus. Het is een generatie later en beter geschilderd dan die in de Silvesterkapel. We zien Petrus, gekruisigd met het hoofd naar beneden, Paulus wordt onthoofd, Stefanus gestenigd, Laurentius geroosterd ("draai mij maar om, deze kant is gaar" schijnt hij gezegd te hebben). Verder de heilige Agnes van wie verteld wordt dat haar haren snel groeiden, zodat haar naktheid bedekt werd toen zij in een bordeel werd geplaatst. Tot slot de heilige Nicolaas, die goudstukken gooit naar een vader en zijn drie dochters.
Aan de wand achter glas een stuk van de tafel van het laatste avondmaal.
We gaan terug en komen door een ruimte waar mensen bij elkaar zijn en waar de duivel wordt uitgedreven. De kerk wil er zich eigenlijk niet mee bemoeien, maar anders gaan de mensen naar kwakzalvers.
Wij bevinden ons in het Lateranencomplex en vlakbij de universiteit ontmoeten we onze gids, signora Balboni, die ons wat laat zien van de opgravingen onder de kerk.

Riet Freeriks en Margreet Scheuer