S.Maria Novella
Na het standaard ontbijt, nu wél verse broodjes, gaan we naar de Santa Maria Novella. Voor in de kerk zijn verschillende kapellen beschilderd met fantastische fresco's, onder andere van Filippino Lippi voor de schatrijke Strozzi's. Hier heeft ook de jonge Michelangelo gewerkt. Ghirlandaio heeft werken achter het hoofdaltaar gemaakt. Hij maakte achtergronden met gewone Florentijnse huizen, hetgeen een goed tijdsbeeld oplevert. De preciese kunst van Ghirlandaio wordt niet "intellectueel" genoeg gevonden door sommige kunstkenners. Dat mag dan zo zijn, ik geniet er van. Cor komt in beide kapellen woorden tekort om al dit moois te beschrijven. Voortdurend moeten muntjes in de verlichtingsapparatuur worden geworpen om het goed te kunnen blijven zien. Gezegd moet zijn, zonder verlichting verliezen de fresco's veel van hun schoonheid, of beter, komt die schoonheid niet zo goed tot z'n recht. Pas in de onderkerk in Assisi, wanneer de verlichting in één keer uitgaat, realiseer ik mij dat wij twintigste-eeuwers bevoorrecht zijn.
Een luide belslag trekt de aandacht. Uit één van de zijbeuken stapt een sjofel uitziend mannetje doelbewust naar het middenschip van de kerk. Op enige afstand dribbelt een buikige pastoor, die moeite heeft de man bij te houden. De pastoor neemt niettemin de moeite een haastig buiginkje in de richting van het hoofdaltaar te maken, schuifelt haastig verder en verdwijnt in de zijcoulissen. De ratio van een en ander ontgaat mij.
Op een graf is een skelet geschilderd met de veelzeggende tekst "Ik was wat u nu bent, eens zult u zijn wat ik nu ben", waarmee nog maar eens een keer fijntjes is aangegeven dat er maar één zekerheid is in dit leven.
|
|
 |
Hierna betreden we de naast de kerk gelegen Spaanse Kapel. Een oase van rust, die echter wreed wordt verstoord op het moment dat wij als groep binnentreden. Toch zie ik kans twee foto's te maken zonder voortsnellende toeristen.
 |
|
De rust die de binnenplaats uitstraalt, is voor ons jachtige westerlingen bijna bedwelmend. Wanneer we in de kapel staan, is iedereen onder de indruk van de schitterende fresco's die aan alle wanden en het plafond zijn aangebracht. Ze "spetteren" van de muur, toegegeven een wat oneerbiedige uitdrukking voor dit moois. Op dat moment vind ik dit het meest fraai van wat ik totnutoe gezien heb. Kan dat nog overtroffen worden? Nee, en dat zal ook niet gebeuren; al het andere is minstens even mooi. De fresco's zijn uit de 14e eeuw met de apologie van de dominicaanse regels van de Heilige Dominicus en van Thomas van Aquino. |
Op het plafond is een voorstelling aangebracht van het vissersbootje van Christus en de twaalf apostelen, waarvan het de meesten opvalt dat het net lijkt of er een hekje tegenaan is geplakt. Tot een hoogte van drie meter zijn ook hier weer de gevolgen zichtbaar van de overstroming van 1966.
Terwijl wij ons naar een volgende bestemming spoeden, zien we een stoet van merendeels klassieke Italiaanse auto's. Onze stoet wordt hierdoor bijna uit elkaar gerukt, toch lukt het weer elkaar terug te vinden. Nanne wijst de weg naar het museum San Marco. Frits is geïnteresseerd in een krant waarin staat dat de bekende (anti-mafia) rechter Falcone is vermoord; je kan maar beter rechter in Nederland zijn!
Corrie en Rein Koopmans
|
