Herculaneum
Na het ontbijt, met de veelbesproken sinaasappel/abrikozen/vijgen(?)-jam vertrekken we in alle vroegte vanuit onze "Villa dei Misteri" naar Herculaneum. Op een deel van het oude stadje is het huidige Resina gebouwd. Het stadje is, of beter, was veel kleiner dan Pompeii. Cor vergelijkt het oude Herculaneum met het rustige Wassenaar, terwijl Pompeii meer weg had van het levendige Leiden.
 |
|
Evenals Pompeii werd Herculaneum in 79 na Chr. nog geen twintig jaar nadat het hele gebied door een verschrikkelijke aardbeving was getroffen, geheel bedolven als gevolg van de uitbarsting van de Vesuvius. In tegenstelling met Pompeii, dat voornamelijk door lava, gesteentefragmenten en as werd bedekt, werd Herculaneum bedolven door een langzaam stollend mengsel van modder en vulkanische as. Daardoor vindt men in Herculaneum bijvoorbeeld nog bovenverdiepingen en gedeelten van houten balken boven deuropeningen terug. |
Wat de herontdekking betreft: ofschoon het theater in 1709 werd gevonden, begonnen de officiële opgravingen pas in 1738. Ze worden thans nog steeds voortgezet. De kostbaarste vondsten, waaronder opmerkelijke bronzen beelden, maar ook mozaïeken en fresco's zijn overgebracht naar het archeologisch museum in Napels.
Het achterland is kort, ook een reden waarom Herculaneum klein was. Maar het moet er mooi wonen zijn geweest. Het uitzicht over de baai van Napels was fantastisch. De huizen waren die van patriciërs en edelen. Zij konden de geneugten van het wonen daar verenigen met de cultuur van Napels. Dat het een rijk stadje was blijkt ook uit het feit dat er ondergrondse riolen waren; stapstenen zoals we in Pompeii zagen ontbreken.
We dwalen door de straatjes, die in een regelmatig patroon langs de bergwand liggen, over het forum en door diverse goed bewaard gebleven huizen. Daarbij bewonderen wij prachtige fresco's en mozaïeken, ondermeer een erg mooi mozaïek van Neptunus en Amphitrite in het gelijknamige huis.
Dat Cor altijd iets met gidsen heeft wordt opnieuw bewaarheid. Ineens verdwijnt hij met onze gids, klimmend over een hek, van het toneel. Teleurgesteld blijven wij achter en nog groter is de teleurstelling als we horen dat hij een fresco heeft gezien dat men aan het verwijderen is. Na wat soebatten krijgen we de gids toch zover dat we heel snel allen het "Sacello degli Augustali" kunnen binnengaan om een blik te werpen op het schitterende fresco van Hercules met Juno en Minerva. Even kijken, in een flits (letterlijk ook), en weg wezen.
|
|
 |
Bij de uitgang van het terrein duiken we direct in het dichtstbijzijnde café voor de gebruikelijke en "welverdiende" cappuccino. Daarna snel in de bus naar de Vesuvius.
Tineke en Frans Driedonks
|
