Capri
Het was nog vroeg in de morgen en nauwelijks wakker luisterden we naar de scabreuze verhalen over keizer Tiberius die de laatste jaren van zijn leven op Capri doorbracht. Zijn zakelijke wijze van optreden in deze kleine gemeenschap wekte de nodige jaloezie op en daarom werd hij door de geschiedschrijvers in die tijd in een kwaad daglicht gesteld. Zo zou menig jonge maagd in zijn villa ontboden zijn en onderworpen zijn geweest aan zijn perverse behoeften. Allerlei erotische scènes ontrolden zich aan ons geestesoog, maar omdat we net wakker waren, konden we er op dat moment niet warm of koud van worden.
Maar goed, alle oversexte lieden ten spijt, de tocht naar Capri was een genot. Heerlijk op de boot in het zonnetje en met een kalme zee arriveerden we in een haven met een schilderachtig decor. Vrij om te doen en te laten, zaten we al vroeg op het terras te genieten van de koffie en de bedrijvigheid aan de kade, waar de boten steeds meer toeristen aanvoerden. Cor werd uitgezwaaid, hij ging in een klein bootje op avontuur naar de Blauwe Grot.
 |
|
Op aanraden van onze reisleider togen we allemaal op weg naar de Villa Iovis van keizer Tiberius. Eerst per funicolare naar het toeristische dorpscentrum van Capri dat boven de haven gelegen is. Vervolgens wandelend langs prachtige tuinen bereikten wij ons einddoel, waar wij in vervoering oeroude Hollandse liederen zongen en even terugdoken in onze kinderjaren. Wij genoten van prachtige panorama's van de rotsachtige kust, een egaalblauwe zee waarin tientallen met toeristen beladen bootjes voeren op weg naar de mooiste grot. |
Na een heerlijke lunch buiten op een gezellig terras zwermde iedereen weer uit voor het vervolg van de wandeling. Voor de echte wandelaars was een route over de Via Pizzolungo langs de Faraglioni aanbevolen.
De Arco Naturale bood via zijn openingen in de rotsformaties prachtige doorkijkjes. Ontelbare traptreden zowel omhoog als omlaag leidden ons via de Grotta di Matermania en het honderd meter hoge kustpad met onvoorstelbaar mooie vergezichten terug naar het dorpscentrum, waar we onze dorst in ruim voldoende mate konden lessen. Lekker wandelen in de natuur in je eigen tempo gaf ons aan het einde van onze studiereis/vakantie een gevoel van vrijheid, ontspanning en geluk.
Het afscheidsdiner vond plaats op een andere dan aanvankelijk geplande locatie. Onze chauffeur, op deze avond vergezeld van echtgenote en kind, had in een park aan de rand van Napels een restaurant besproken. Het bleek een romantische plek te zijn, ver buiten het gewoel van het stadsverkeer, op een terras met uitzicht op water en de ondergaande zon.
Tijdens de maaltijd werd Cor toegezongen. Uiteraard werden gloedvolle speeches afgestoken waarin onder meer Egbert zelfs de wiskundigen onder ons voor raadsels stelde. Enigermate bijgeschoold maar vooral met een heel warm gevoel over deze avond vertrokken we naar ons hotel. Voorwaar een betere afsluiting van deze reis hadden we ons niet kunnen wensen.
Wil en Henk Brouwers
|
